[ نك : بحار : 16 / 374 با تفاوت بسيار كه مواردى از اضافات در كروشه افزوده شده است . ] يعني : اي مردمان ! از خدا بترسيد سزاوار ترسيدن ، و نبايد كه بميريد الّا در حالت اسلام ، و بدانيد كه خداي تعالي به همه چيزي دانا و آگاه است ؛ و زود باشد كه پس از من گروهي چند پيدا شوند دروغ‌ها بر من نهند و از من بازگويند كه من گفتم ، و مردمان از ايشان قبول كنند ، و معاذ اللّه كه من حق گفتم ، و حقّ و راست گويم ، و نفرمودم شما را الّا آنچه حق تعالي مرا فرمود ، و نخواندم شما را الّا به آنچه حق تعالي گفت ، و زود باشد كه ظالمان امّت من در دركات دوزخ مآب و مرجع خود ببينند . چون پيغمبر صلّى الله عليه وآله اين بگفت ، عبادة صامت برپاي خاست و گفت : يا رسول اللّه ! اين كي باشد ، و اين گروه كه دروغ‌ها بر تو بندند كيستند ؟ ما را آگاه كن تا ازيشان حذر كنيم و بپرهيزيم . پيغمبر صلّى الله عليه وآله فرمود : قومي چند باشند كه امروز كارسازي آن ميكنند ، و زود باشد كه ظاهر كنند وقتي كه جان من بدينجا رسد و اشاره كرد به دست خود به حلق خود ، يعني چون مرا وفات رسد اين چيزها ظاهر كنند . عباده گفت : چون چنين باشد ما پناه به كه دهيم [ بريم ] ، و دست در كه آويزيم ؟ پيغمبر صلّى الله عليه و آله گفت : شما پناه به سابقان عترت من دهيد كه علم از نبوّت من فرا گرفته‌اند ، و مطيع و فرمان‌بردار ايشان باشيد ، و دست در ايشان زنيد كه ايشان شما را از طريق ضلالت باز دارند و به راه خير و صواب دعوت كنند ، و ايشان اهل حقّند ، و معدنِ صدق كتاب خدا و سنّت من . ايشان محافظت كنند و شما را از الحاد و بدعت دور دارند ، و اهل باطل را خوار و ذليل كنند به راستي و حقّ ، و ميل به اهل جهل و غفلت نكنند . اي مردمان ! خداي تعالي مرا و اهل بيت مرا از اصل و طينتي آفريد كه جز ما را از آن اصل و طينت نيافريد . اوّل چيزي كه خدا آفريد ، نور ما بود ، و چون خداي تعالي نور